Telraam en nog zoiets | Lang gedicht voor LenM

Lieve L&M

Piet zat helemaal alleen bij het kaarslicht te wrijven aan zijn hemdskraag,

te filosoferen over een gedicht met een mooie schuimlaag.

Dat het een lang gedicht moet worden staat uiteraard buiten kijf,

en wat rijmt er in helmelsnaam op semioverheidsbedrijf!

Laten we al helemaal niet beginnen over landschaparchitectuur

en al totaal niet over desoxyribonucleinezuur.

Ja lieve mensen met het voorlezen van dit eenvoudige gedicht,

trekken sommige mensen een moeilijk gelegenheidsgezicht.

Van al deze moeilijke bijna niet uit te spreken rijmwoorden,

maken we nu geen goed en zuiver klinkende septimeakkoorden.

In onze thesaurus geen mooi, geschikter of beter woord te vinden voor omweg,

nu moeten we echt over naar de inhoud wat een pech.

Loes en Martijn jullie staan samen al even te lezen aan dit langdradige gedicht,

en we vinden jullie met z’n twee een prachtig doch iet wat voorspelbaar aangezicht.

De mooie schuimlaag Martijn zo in het begin van dit te lange rijmbrouwsel,

lijd zo nu en dan tot een bemiddeling over een aanhoudingsbevel of een nacht in de cel.

Ja jonge man Piet weet alles van nachtelijke coordinatiestoornissen,

en de daarbij niet te voorkomen overheidsbemoeienissen.

Iedere schuimkraag zal op je telraam worden bijgeschreven,

ja ook die tijdens je verenigingsleven.

Voetbal voert bij jou de boventoon en dat komt door je geslachtshormoon.

Is dit dan de dichtersbrug naar babyfoon?

Ja lieve Loes je dacht natuurlijk over mij hebben ze niks kunnen schrijven,

maar Mopsie je kan natuulijk niet achteraanblijven.

Geen flauwe grappen of slechte verhalen over babbietjes of bier,

daarvoor vinden we wel een andere grondstoffenleverancier.

Nu even ophouden met krabben aan je blonde krullenhoofd,

dat is in deze situatie uiterst ongeoorloofd.

Naar de dokter hoef je niet voor zo lang Google dat niet tegen je zegt,

het is eenvoudig te genezen stond op www punt banketbakkersknecht.

Dokter Google is zeker maar niet uitsluitend een beste raadgever,

zeker niet als het gaat om die groene vlek op Martijn z’n lever.

Ik denk dat het rijmen voor jullie nu wel aan beetje aan zijn einde is gekomen,

het woord dus ook wel eens even tijd om jullie voor dit lange lezen te belonen.

Voor Martijn een telraam met een touw voor omhangen der nek,

voor Loes iets zorgend voor geen karaktergebrek.

Ja ja deze cadeaus zitten in de Sinterklaascadeaucirculatie,

maar ze te pakken krijgen is lastiger dan een beenmergtransplantatie.

Veel plezier nog op de verjaardag van de Sint, De duurzame,- en Rotterdamse Piet.

Dit gedicht is geschreven door: Pieter Prenen